Komentarze do Biblii

  Poniżej znajduje się tabela z najważniejszymi wydarzeniami z Ewangelii Marka oraz ich odpowiednikami w pozostałych Ewangeliach. Wydarzenie Ewangelia Marka Ewangelia Mateusza Ewangelia Łukasza Ewangelia Jana Działalność Jana Chrzciciela Mk 1,1–8 Mt 3,1–12 Łk 3,1–20 J 1,19–34 Chrzest Jezusa Mk 1,9–11 Mt 3,13–17 Łk 3,21–22 J 1,29–34 (świadectwo Jana) Kuszenie Jezusa Mk 1,12–13 Mt 4,1–11 Łk 4,1–13 — Powołanie pierwszych uczniów Mk 1,16–20 Mt 4,18–22 Łk 5,1–11 J 1,35–51 Uzdrowienie teściowej Piotra Mk 1,29–31 Mt 8,14–15 Łk 4,38–39 — Uzdrowienie paralityka Mk 2,1–12 Mt 9,1–8 Łk 5,17–26 — Powołanie Lewiego (Mateusza) Mk 2,13–17 Mt 9,9–13 Łk 5,27–32 — Przypowieść o siewcy Mk 4,1–20 Mt 13,1–23 Łk 8,4–15 — Uciszenie burzy Mk 4,35–41 Mt 8,23–27 Łk 8,22–25 — Wskrzeszenie córki Jaira Mk 5,21–43 Mt 9,18–26 Łk 8,40–56 — Nakarmienie 5000 Mk 6,30–44 Mt 14,13–21 Łk 9,10–17 J 6,1–14 Chodzenie po wodzie Mk 6,45–52 Mt 14,22–33 — J 6,16–21 Wyznanie Piotra Mk 8,27–30 Mt 16,13–20 Łk 9,18–21 — Przemien...

Według UBG myśl zawarta w Galacjan 5:1 brzmi: „Trwajcie więc w tej wolności, którą nas Chrystus wyzwolił, i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli”. Czym było wspomniane przez Pawła „jarzmo niewoli”? W kontekście Listu do Galatów chodzi przede wszystkim o Prawo Mojżeszowe – zbiór przepisów, który miał prowadzić ludzi do Chrystusa. Apostoł wyjaśnia to już wcześniej: „Tak więc Prawo stało się naszym opiekunem prowadzącym do Chrystusa, żebyśmy zostali uznani za prawych dzięki wierze” (Gal. 3:24, NWT). Paweł zaraz dodaje: „Ale skoro nastała wiara, nie podlegamy już opiekunowi” (Gal. 3:25, NWT). Jeżeli więc funkcja Prawa jako wychowawcy dobiegła końca wraz z przyjściem Chrystusa, rodzi się pytanie: czy chrześcijanie potrzebują nowego zbioru szczegółowych przepisów tworzonych przez systemy religijne? Nauczanie Pawła prowadzi do innego wniosku. Skoro Chrystus jest rzeczywistością, nie potrzebujemy ani dawnego wychowawcy, ani nowego systemu reguł, który miałby do Niego prowadzić. Tworz...

Rzym był jednym z najważniejszych ośrodków działalności misyjnej pierwszych chrześcijan. W I wieku naszej ery zamieszkiwało go prawdopodobnie od 800 tysięcy do nawet miliona mieszkańców, co czyniło go największym miastem ówczesnego świata. W tak wielkim i zróżnicowanym środowisku potrzeba utrwalenia nauczania Jezusa w formie pisemnej stawała się coraz bardziej oczywista. Spisany tekst można było odczytywać wielokrotnie, przekazywać kolejnym wspólnotom i zachować w niezmienionej formie. Według starożytnej tradycji właśnie w Rzymie Marek spisał swoją Ewangelię, najprawdopodobniej w latach 60–70 naszej ery. Jest ona zwięzłym i dynamicznym opisem działalności Jezusa. Liczne objaśnienia dotyczące żydowskich zwyczajów, świąt czy nazw miejscowości wskazują, że została napisana przede wszystkim z myślą o czytelnikach pochodzenia pogańskiego. Ewangelia Marka jest najkrótszą spośród czterech Ewangelii i liczy zaledwie 16 rozdziałów. Jej zakończenie od dawna stanowi przedmiot dyskusji badaczy. N...

Od pokoleń różne grupy próbują ustalić, kiedy Pan przyjdzie, kiedy nastanie koniec świata lub – jak ujmuje to Przekład Nowego Świata – kiedy nastąpi „zakończenie tego systemu rzeczy”. Tymczasem z Biblii wyłania się prosta i jednoznaczna prawda: „Powiedział im: «Nie musicie wiedzieć, kiedy coś się wydarzy. Czasy i pory są pod kontrolą Ojca»” (Dz. 1:7, NW 2018). Gdyby chrześcijanie mieli znać „czasy i pory”, trudno byłoby zrozumieć również słowa Jezusa zapisane w Ewangelii Łukasza: „Rzekł: «Baczcie, żebyście nie zostali wprowadzeni w błąd; bo wielu przyjdzie, powołując się na moje imię i mówiąc: ‘Ja nim jestem’ oraz: ‘Stosowny czas się przybliżył’. Nie idźcie za nimi»” (Łuk. 21:8, NW). Proroctwa zawarte w Biblii nie zostały dane po to, by umożliwić wyliczenie dat przyszłych wydarzeń. Ich celem było raczej umocnienie wiary, zwłaszcza wtedy, gdy można dostrzec ich spełnienie (por. Łuk. 24:25–27). Apostoł Paweł napisał do Tesaloniczan: „Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemności, żeby ten dz...

"Owi zaś, zasiani na ziemi dobrej, to ci, którzy słuchają słowa i przyjmują je. I przynoszą owoc, jedni trzydziestokrotny, drudzy sześćdziesięciokrotny, inni stokrotny" (Mk 4:20 BP)     Owoc to uczynki wypływające z wiary. Chrześcijanin który nie chce być martwym pod względem duchowym musi wydawać plon. Co ważne, Jezus każdego w którym działa słowo uważa za dobrą glebę bez względu na ilość wydawanego plonu. Jest to bardzo pokrzepiające. Powinno też powstrzymać każdego kto uważa się z ucznia Jezusa przed porównywaniem się z innymi chrześcijanami.

" A on im odpowiedział: Wam dano poznać tajemnicę królestwa Bożego. Tym zaś, którzy są na zewnątrz, wszystko podaje się w przypowieściach" (Mk 4:11 UBG). "Kiedy poganie to usłyszeli, radowali się i wielbili słowo Pańskie, a uwierzyli wszyscy, którzy byli przeznaczeni do życia wiecznego" (Dz. 13:48 UBG). "I wszyscy, którzy mieli właściwe nastawienie serca, potrzebne do uzyskania życia wiecznego, uwierzyli" (Dz. 13:48 b NW 2018). Przy Jezusie zgromadził się wielki tłum. Cześć osób przyszła zaspokoić swoją ciekawość. Zobaczyć tego o którym wszyscy mówili. Jednak nie wykazywali głębszego zainteresowania sprawami duchowymi. Nie starali się wniknąć w to co Jezus mówił. Nie uzyskali wiec dalszych wyjaśnień. Taka postawa wykazała, że były to osoby nieświadome swych potrzeb duchowych to też nie wstąpiły na drogę do życia wiecznego. "Błogosławieni ubodzy w duchu, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie" (Mat 5:3). "Szczęśliwi świadomi ...