Przejdź do głównej zawartości

Ewangelia Marka - wprowadzenie.


Rzym był jednym z najważniejszych ośrodków działalności misyjnej pierwszych chrześcijan. W I wieku naszej ery zamieszkiwało go prawdopodobnie od 800 tysięcy do nawet miliona mieszkańców, co czyniło go największym miastem ówczesnego świata.

W tak wielkim i zróżnicowanym środowisku potrzeba utrwalenia nauczania Jezusa w formie pisemnej stawała się coraz bardziej oczywista. Spisany tekst można było odczytywać wielokrotnie, przekazywać kolejnym wspólnotom i zachować w niezmienionej formie.

Według starożytnej tradycji właśnie w Rzymie Marek spisał swoją Ewangelię, najprawdopodobniej w latach 60–70 naszej ery. Jest ona zwięzłym i dynamicznym opisem działalności Jezusa. Liczne objaśnienia dotyczące żydowskich zwyczajów, świąt czy nazw miejscowości wskazują, że została napisana przede wszystkim z myślą o czytelnikach pochodzenia pogańskiego.

Ewangelia Marka jest najkrótszą spośród czterech Ewangelii i liczy zaledwie 16 rozdziałów. Jej zakończenie od dawna stanowi przedmiot dyskusji badaczy. Najstarsze i najbardziej cenione greckie rękopisy, między innymi Kodeks Synajski i Kodeks Watykański, kończą tekst na wersecie 16:8. W wielu późniejszych manuskryptach występuje natomiast tzw. dłuższe zakończenie (Mk 16:9–20), a w niektórych również krótsze zakończenie, co świadczy o tym, że już we wczesnym okresie podejmowano próby uzupełnienia pierwotnego zakończenia Ewangelii.




Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Koniec świata - kiedy?

Od pokoleń różne grupy próbują ustalić, kiedy Pan przyjdzie, kiedy nastanie koniec świata lub – jak ujmuje to Przekład Nowego Świata – kiedy nastąpi „zakończenie tego systemu rzeczy”. Tymczasem z Biblii wyłania się prosta i jednoznaczna prawda: „Powiedział im: «Nie musicie wiedzieć, kiedy coś się wydarzy. Czasy i pory są pod kontrolą Ojca»” (Dz. 1:7, NW 2018). Gdyby chrześcijanie mieli znać „czasy i pory”, trudno byłoby zrozumieć również słowa Jezusa zapisane w Ewangelii Łukasza: „Rzekł: «Baczcie, żebyście nie zostali wprowadzeni w błąd; bo wielu przyjdzie, powołując się na moje imię i mówiąc: ‘Ja nim jestem’ oraz: ‘Stosowny czas się przybliżył’. Nie idźcie za nimi»” (Łuk. 21:8, NW). Proroctwa zawarte w Biblii nie zostały dane po to, by umożliwić wyliczenie dat przyszłych wydarzeń. Ich celem było raczej umocnienie wiary, zwłaszcza wtedy, gdy można dostrzec ich spełnienie (por. Łuk. 24:25–27). Apostoł Paweł napisał do Tesaloniczan: „Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemności, żeby ten dz...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Posąg - 2 rozdział księgi Daniela.

W przekładzie NW w tak zwanych dodatkach zamieszczono ilustrację przedstawiającą posąg z drugiego rozdziału księgi Daniela. Za przekładem NW czytamy tłumaczenie snu udzielone Nabuchodonozorowi:  36„Taki sen ci się przyśnił, królu, a teraz ci go wyjaśnimy. 37 Ty, o królu — królu królów, któremu Bóg niebios dał królestwo+, potęgę, siłę oraz chwałę 38 i w którego rękę dał ludzi, gdziekolwiek mieszkają, jak też dzikie zwierzęta i ptaki* oraz którego uczynił władcą nad nimi wszystkimi+ — ty jesteś głową ze złota +.39 „ Ale po tobie nastanie inne królestwo +, mniej znaczące od twojego, a potem jeszcze inne, trzecie, z miedzi, które będzie sprawować władzę nad całą ziemią+.40 „ Czwarte królestwo będzie mocne niczym żelazo +. Bo jak żelazo miażdży i kruszy wszystko inne, tak samo to królestwo zmiażdży i zdruzgocze wszystkie poprzednie królestwa+.41 „I widziałeś, że stopy oraz palce były po części z gliny garncarskiej i po części z żelaza, co oznacza, że królestwo to będzie podzielone, ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Jak służyć Bogu?

"Ale nadchodzi czas, właściwie już teraz jest, gdy prawdziwi czciciele Boga * będą Go czcić duchem i prawdą, bo właśnie takich czcicieli Bóg * szuka. 24 Bóg jest istotą duchową, a ci, którzy Go czczą, muszą oddawać Mu cześć duchem i prawdą” (Jana 4:23,24 NW). „23 Ale nadchodzi godzina, i teraz jest, gdy prawdziwi czciciele będą czcić Ojca w duchu i w prawdzie. Bo i Ojciec szuka takich, którzy będą go czcić. 24 Bóg jest duchem , więc ci, którzy go czczą, powinni go czcić w duchu i w prawdzie” (Jana 4:23,24 UBG). W duchu – całym sobą prowadzonym przez ducha Bożego wydając owoce tegoż ducha: „Proszę więc was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali wasze ciała jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest wasza rozumna służba. 2 A nie dostosowujcie się do tego świata, ale przemieńcie się przez odnowienie waszego umysłu, abyście mogli rozeznać, co jest dobrą, przyjemną i doskonałą wolą Boga” (Rzym. 12: 1,2 UBG). „16 Mówię więc: Postępujci...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej